Woedend om een visie

De afgelopen jaren beleef ik regelmatig een opmerkelijk fenomeen: mensen die boos worden van een vrolijke en hoopvolle boodschap. Of het nu gaat over de lange termijn visie op het einde aan oorlog, armoede en milieuvervuiling of over het beeldend praten over de ideale oude dag.

Trends doortrekken zoals Steven Pinker en Robert Wright dat doen of de curve verlengen van wat techniek de afgelopen decennia heeft gebracht, kan mensen blijkbaar dermate in hun discomfort gevoelens raken, dat ze de boodschapper ontkennen, verketteren of belachelijk maken.

Beter herkenbare angst en verdriet dan ongekende vreugde. Beter vasthouden aan noden en rampen die in het hier en nu zichtbaar zijn, dan te zien dat het morgen beter gaat.

En beter de brenger van het nieuws mee te begraven met elk hoopvol bericht, dan zichzelf de vraag te stellen of er misschien toch een kern van waarheid zit in het vertelde.

Ach waren wij maar als de lemmingen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.